Under construction - Bosbomen maat 60/90

Maat 60/90.

De beuk gedijt goed op vochthoudende, goed doorlatende, kalkrijke, leemhoudende bodem. Hij verdraagt hoge waterstanden of droge zandgronden niet. De boom leeft in symbiose met een schimmel (mycorrhiza).

Maat 80/100.

De beuk gedijt goed op vochthoudende, goed doorlatende, kalkrijke, leemhoudende bodem. Hij verdraagt hoge waterstanden of droge zandgronden niet. De boom leeft in symbiose met een schimmel (mycorrhiza).

Vogelkers groeit meestal in nogal schaduwrijke loofbossen op vochtige tot natte, humeuze en voedselrijke, zandige tot lemige bodems. Qua zuurgraad houdt de soort van matigheid: sterk zure gronden worden gemeden. Men vindt ze vaak in rivier- en beekdalbossen met bewegend grondwater, in kwel- en bronzones. 

De plant wordt tot 3 m hoog. De Gelderse roos bloeit in mei en juni met witte bloemetjes die in platte tuilen voorkomen

De beuk gedijt goed op vochthoudende, goed doorlatende, kalkrijke, leemhoudende bodem. Hij verdraagt hoge waterstanden of droge zandgronden niet. De boom leeft in symbiose met een schimmel (mycorrhiza).

De hazelaar (Corylus avellana) is een in West-Europa autochtone heester uit de berkenfamilie (Betulaceae). De vrucht van de hazelaar is de hazelnoot, waarvan de kern eetbaar is.

De struik wordt 1 tot 3 meter hoog. De bladeren en takken zijn groen of soms roodachtig aangelopen. De stekels zijn grotendeels haakvormig gebogen. De hondsroos bloeit in juni en juli met 4-6 cm grote, witte of roze bloemen.

Kardinaalsmutsen zijn populair als tuin- of parkplant vanwege de helderrode bladkleuren van de bladverliezende soorten in de herfst, en de helder gekleurde doosvruchten.

 De linde wordt veel gebruikt als leiboom, dan wordt ze wel leilinde genoemd. Takken worden hierbij horizontaal gebogen en aan een frame vastgemaakt.

De wilde liguster (Ligustrum vulgare) is een struikvormige plant uit de olijffamilie (Oleaceae)

De wilde liguster is een snelle groeier die in de winter afhankelijk van de laagste temperatuur zijn bladeren behoudt. Omdat de plant goed tegen snoeien kan, wordt deze veel gebruikt in heggen.

Hij draagt ronde, oranjerode vruchten. De bladeren (5-7 bij 1-1,5 cm groot) zijn ovaal tot langwerpig en staan in 6-8 jukken. Ze zijn oneven geveerd en hebben een spitse top. De bladrand is behalve het onderste stukje scherp gezaagd. De bladkleur is bovenaan dof groen, terwijl de onderkant grijsgroen is. In de herfst kleuren de bladeren geeloranje tot rood.

Het zware hout van de meidoorn wordt gebruikt voor handvatten van gereedschappen en voor kleine voorwerpen.

Rode kornoelje kan drie meter hoog worden. De plant heeft groen blad en donkerrode twijgen die de plant haar naam geven.

De sleedoorn is door zijn doorns redelijk beschermd tegen de vraat van grote grazers. Wanneer hij eenmaal aangeslagen is, neemt hij meer en meer ruimte in. De bloei is van maart tot april en de bestuiving vindt plaats door insecten, met name door de honingbij. Er zijn vruchten vanaf augustus.

Vuilboom (Rhamnus) is een geslacht struiken of kleine bomen uit de wegedoornfamilie (Rhamnaceae). Wereldwijd er zijn ongeveer 150 soorten. De soorten variëren in hoogte van 1 tot 10 meter hoog (zelden 15 m).

Veldesdoorn groeit op kalk- en leemhoudende matig vochtige grond. Hoe kalkrijker de grond, des te meer schaduw deze soort verdraagt. Ze houdt vooral van wat opener en lichtrijker bos met een goede natuurlijke drainage.

De vlier stelt geen hoge eisen aan zijn standplaats en wordt zelfs in dakgoten gevonden. Het hout van de gewone vlier is zacht, maar splintert niet. Daarom kunnen er kleine gebruiksvoorwerpen van worden gemaakt. Het merg van de twijgen wordt toegepast om kleine voorwerpen te beschermen.

Deze boom wordt dan ook wel "kers" genoemd, vooral in België, alwaar de zure kers (Prunus cerasus) ook bekend is onder de naam "kriek".

De zomereik (Quercus robur) is een zeer lang levende, Europese, hardhout leverende boom. De bladeren van de zomereik verteren zeer moeilijk wat zijn invloed heeft op de strooisellaag in het bos.

Elzen kunnen uitstekend tegen vochtige omgevingen en ze staan dan ook veelal langs de waterkant of op moerassige grond. Els (Alnus) is een geslacht uit de berkenfamilie (Betulaceae).